یکی بود یکی نبود ، غیر از خدا هیچکی نبود. مردی بود به اسم عمو نوروز. هرسال، اول بهار ، عمو نوروز با کلاه نَمدی، ریش و زُلف حنابسته ، کمرچین آبی، شلوار گشاد سرمه ای و گیوه ی تخت نازکِ ملِکی، عصازنان به شهر می آمد.
رخشندهٔ اعتصامی معروف به پروین اعتصامی (۱۲۸۵ -۱۳۲۰) شاعر ایرانی است که از او با عنوان مشهورترین شاعر زن ایران یاد میشود. به پاس زحمات فراوان پروین اعتصامی در زمینه شعر معاصر ایران و سبک شعر مناظرهای، روز بیست و پنجم اسفندماه (۱۶ مارس)، روز بزرگداشت این شاعر نامگذاری شده است.
من حیوان نازنازی
زرنگ و بازیگوشم
وقتی گرسنه باشم
فکر شکار موشم
روی بام خانه ها
راه می روم بی صدا
ملوس و بامزه ام
دوستم دارند بچه ها
صدای من، می...میو
حالا اسمم را بگو
🌺🌷🌺
شاعر: مهری طهماسبی دهکردی
دندان هایم بامزه
گوشهای من دراز است
چشمان خوشگل من
همیشه ناز و باز است
تنم ناز و پشمالو
دمم گرد و قشنگ است
این را بدان که خرگوش
باهوش است و زرنگ است
شاعر: مهری طهماسبی دهکردی
زمستون داره میره
باید درخت بکاریم
واسه زمین خالی
درخت هدیه بیاریم
درخت هدیه ی خدا
واسه زمین و خاکه
هوای ما با درخت
هوای خوب و پاکه
🌺🌷🌺
شاعر: مهری طهماسبی دهکردی
یكی بود یكی نبود. غیر از خدای مهربان هیچكس نبود. سالیان سال پیش، مرد دورهگرد و دستفروشی همراه با همسرش زندگی میكرد. آنها صاحب فرزند پسری شدند اما هنوز مدت زیادی از تولد فرزندشان نگذشته بود كه مرد دورهگرد دچار بیماری مهلكی شد و از دنیا رفت و بار زندگی و وظیفهی بزرگ كردن پسر بر گردن همسرش افتاد و زن، با وجود همهی سختیها و زحمات، فرزندش را پرورش داد تا به سن جوانی رسید و برومند شد.
به دست خود درختی می نشانم
به پایش جوی آبی می کشانم
کمی تخم چمن بر روی خاکش
برای یادگاری می فشانم
درختم کم کم آرد بر گ و باری
بسازد بر سر خود شاخساری
چمن روید در آنجا سبز و خرم
شود زیر درختم سبزه زاری
به تابستان که گرما رو نماید
درختم چتر خود را می گشاید
خنک می سازد آنجا را ز سایه
دل هر رهگذر را می رباید
به پایش خسته ای بی حال و بی تاب
میان روز گرمی می رود خواب
شود بیدار و گوید : ای که اینجا
درختی کاشتی روح تو شاداب
هیچانه نوعی از شعر است که در آن معنا و مفهوم مدنظر شاعر نیست و تنها خوش آوایی و دل نشینی کلام ، هدف شاعر از سرایش آن است
برخی معتقدند که برای کودکان خردسال هیچانه ها مفیدترین قالب شعری هستند و درپرورش تخیل آنها بسیار مؤثر خواهند بود.
بچه ها از کشف قافیه های هم آوا و نیز جادوی مجاورت کلمه های هم آهنگ لذّ ت می برند.
بعضی ها ماسک کثیف
میندازن روی زمین
بی فکری و نادانی
بی فرهنگی را ببین
ماسکاتون را نریزید
تو کوچه وخیابون
کار خیلی بدیه
آی آدمهای نادون
ویروس و بیماری ها
همیشه در کمینن
روی ماسکهای کثیف
که ریخته رو زمینن
شاعر:مهری طهماسبی دهکردی
در این وبلاگ داستانها،شعرها، نمایشنامه ها و ترانه های کودکان و دیگر آثار مرا ملاحظه می کنید.